Indien de arts wel had gewezen op de risico's dan had de patiënt ervoor kunnen kiezen dat risico niet te nemen.
De behandelende arts kan de medische handeling hebben verricht in strijd met geschreven of ongeschreven normen (ziekenhuisprotocollen) dan wel in het algemeen niet zoals van een redelijk bekwaam handelend arts mag worden verwacht.
Geringe risico's, (complicaties) vallen in de regel niet onder de genoemde aansprakelijkheidsgronden. Vanaf januari 1995 kan ook het ziekenhuis aansprakelijk worden geacht voor de handelingen van de arts ook als deze niet in loondienst is.
Indien aansprakelijkheid van de arts wordt vermoed zijn er twee mogelijkheden:
De beste mogelijkheid is om een advocaat in te schakelen die de betreffende schade van de patiënt kan proberen te verhalen op de arts en/of ziekenhuis.
Ook kan de patiënt een klacht indienen tegen de betreffende arts bij de Klachtencommissie van dat Ziekenhuis en en/of bij het Medisch tuchtcollege. Die klacht evenwel leidt niet tot vaststelling van aansprakelijkheid. Wel wordt bezien of en zo ja in hoeverre de arts in het kader van de normen van de betreffende beroepsgroep laakbaar heeft gehandeld. Dit leidt dan mogelijk tot een berisping of tot een waarschuwing van de betreffende arts en dus niet rechtstreeks tot het vaststellen van aansprakelijkheid laat staan schadevergoeding. Lange procedures bij het medisch tuchtcollege hebben derhalve niet altijd veel zin.
III. SLACHTOFFERS VAN BEDRIJFSONGEVALLEN
De werkgever is in beginsel aansprakelijk indien de bedrijfsomstandigheden het risico van het ongeval of door het werk opgelopen ziekte hebben verhoogd. De werkgever moet de werkplek zo inrichten of zodanige maatregelen treffen en aanwijzingen geven als redelijkerwijs nodig is om te voorkomen dat de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden schade leidt.
Voor de werknemer is meestal voldoende te stellen dat het ongeval of de ziekte is opgelopen tijdens of samenhangend met het werk. De werkgever moet dan aantonen dat hij voornoemde verplichtingen is nagekomen. Veelal wordt derhalve de bewijslast omgedraaid en moet de werkgever bewijzen dat de ziekte of het ongeval niet aan de werkomstandigheden ligt. Ook is er een theoretische escape voor de werkgever als hij aantoont dat de schade is veroorzaakt door opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Dit laatste wordt door de rechter niet snel aangenomen.
IV. SYLLABUS
Voor meer informatie over schadevergoeding en berekeningsmethoden van Uw schade kunt U hieronder klikken om de verkorte uitgave van de syllabus “Aansprakelijkheid, schadevergoeding en toekomstschade" te downloaden.
Schadevergoedingsrecht algemeen
In dit zeer omvangrijke rechtsgebied komen alle facetten van het recht voor. Daar heeft U een ervaren advocaat voor nodig met kennis en inzicht op velerlei gebied. Ons kantoor is op het gebied van schadevergoedingsrecht in al zijn facetten gespecialiseerd.
Mr R.M.W.H. Bedaux heeft enkele rekenkundige modellen ontwikkeld op het gebied van schadevergoedingsrecht en was als docent verbonden aan de Katholieke Universiteit te Nijmegen. Mr R.M.W.H. Bedaux geeft in dat kader les op het gebied van de onrechtmatige daad, aansprakelijkheid en schadevergoeding aan advocaten in opleiding. Een verkorte samenvatting van zijn syllabus "schadeberekening en toekomstschade" is als onderdeel is deze site opgenomen.
Duidelijke keuze
Wij laten geen enkele twijfel bestaan over onze partijdigheidheid. Wij treden alleen op voor slachtoffers.
Het is volgens ons moeilijk houdbaar om schadeclaims te behandelen tegelijkertijd voor zowel slachtoffers als voor verzekeringsmaatschappijen. Vanwege de duidelijke stellingname ten behoeve van het slachtoffer komen wij niet ook op voor verzekeringsmaatschappijen.
Indien aansprakelijkheid wordt erkend kunnen de advocatenkosten meestal voor een belangrijk deel en als schadecomponent van het slachtoffer worden verhaald op de verzekeringsmaatschappij.
De meest voorkomende zaken zijn te onderscheiden in drie categorieën:
I. SLACHTOFFERS VAN VERKEERSONGEVALLEN
Indien door een verkeersovertreding schade wordt veroorzaakt met een gemotoriseerd vooertuig kan de verzekeringsmaatschappij van de veroorzaker rechtstreeks worden aangesproken om de schade te vergoeden. De voetganger en fietser worden in vergaande mate beschermd. Ook al zou de voetganger of fietser schuld hebben aan het ongeval dan wordt er van uitgegaan dat de gemotoriseerde bestuurder minimaal 50% betaalt van de volledige schade. Indien ook de gemotoriseerde bestuurder iets fout heeft gedaan of iets kan worden verweten dan wordt de resterende 50% opgedeeld in de mate waarin de wederzijdse fouten hebben bijgedragen aan de schade.
De verzekeringsmaatschappij kan op grond van de wet (WAM) rechtstreeks worden aangesproken.
II. MEDISCHE FOUTEN
In dit kort bestek is het natuurlijk niet mogelijk om kort alle facetten hiervan te belichten maar kort samengevat zij de volgende facetten van belang:
Meestal zal de patiënt niet tevreden zijn over een bepaald resultaat dat de arts heeft bereikt, over de diagnose die de arts heeft gesteld, danwel over de medisch advisering dan wel behandeling. Een tegenvallend resultaat alleen is niet voldoende om aansprakelijkheid van de betreffende arts aan te nemen. In een aantal gevallen kan de betreffende arts aansprakelijk zijn te weten:
De arts heeft de betreffende patiënt niet goed ingelicht door bijvoorbeeld niet te wijzen op de mogelijke risico's van de medische ingreep of niet gehandeld als van een redelijk bekwaam handelend arts mag worden verwacht.